Obraz przedstawia spokojną scenę nad brzegiem rzeki, gdzie cicha woda Sekwany delikatnie falowała pod miękkim, zachmurzonym niebem. Kompozycja prowadzi wzrok wzdłuż brzegu, usianego wysokimi drzewami o liściach sugerujących początek jesieni. Parowiec wydobywa ciemny dym, wprowadzając dynamiczny kontrast do spokojnego otoczenia. Postacie spacerujące i wędkujące ożywiają tę spokojną, lecz tętniącą życiem nadbrzeżną scenerię. Pociągnięcia pędzla są luźne i ekspresyjne, typowe dla impresjonizmu, z widocznymi, fakturalnymi śladami oddającymi migotania odbić i ruch wody.

Paleta kolorów opiera się na stonowanych ziemistych tonach i chłodnych błękitach, podkreślając refleksyjny, spokojny nastrój sceny. Obraz zaprasza do wsłuchania się w delikatne pluskanie wody, odległy szum parowca i szelest liści na wietrze. Stworzony w 1871 roku, odzwierciedla wczesne zainteresowanie impresjonizmem uchwyceniem codziennego życia i naturalnego światła, ukazując mistrzostwo Pissarro w przedstawianiu harmonii między miejskim a wiejskim w czasach społecznych przemian we Francji.