Het portret legt een moment van stille contemplatie vast, waarbij de blik van het onderwerp afdwaalt naar het onzichtbare. Haar uitdrukking, een mengeling van sereniteit en misschien een vleugje melancholie, trekt je aan. De techniek van de kunstenaar is meesterlijk; de zachte penseelstreken modelleren moeiteloos de subtiele rondingen van haar gezicht, het delicate spel van licht en schaduw brengt het doek tot leven. Het crèmewitte van haar kraag en de zachte glans van de parels zorgen voor een prachtig contrast met de donkere achtergrond, waardoor diepte wordt toegevoegd en haar kenmerken worden benadrukt. Het is een subtiele symfonie van tonen en texturen, die herinnert aan een vervlogen tijdperk.