Deze expressieve ets toont een krachtig tafereel waarin een eenzame vrouw, gekleed in een vloeiende witte jurk, moedig naast een enorm kanon staat en met een pistool richt. Haar vastberaden houding — met uitgestrekte arm — contrasteert sterk met de levenloze lichamen aan haar voeten, terwijl de donkere grond een plechtige sfeer schept. De compositie, gedomineerd door het zware geschut, draagt de chaotische energie van het moment, en het monochrome palet van grijs en zwart versterkt de emotionele impact. De inscriptie onderaan, „¡Que valor!” (Wat een moed!), benadrukt het heldendom en de moed temidden van het brute conflict. Goya’s meesterlijke gebruik van clair-obscur en fijne lijnen trekt de aandacht naar de kwetsbaarheid en moed in dit ogenblik; een diepgaande reflectie van de Spaanse weerstand tijdens de Napoleontische oorlogen.