Dit betoverende schilderij ontvouwt een serene scène onder een uitgestrekte pandanusboom waar twee Tahitiaanse vrouwen naast elkaar staan, betrokken bij een rustig moment aan de waterkant. De vrouwen, gekleed in levendige rode rokken versierd met gouden patronen, contrasteren sterk met de aardse tinten van de grond en de donkere, verweven wortels die onder hen uitspreiden. Eén vrouw is bovenlichaam naakt, haar blik naar beneden gericht, terwijl de andere, gekleed in een wit shirtje, met haar rug naar ons toe staat en een stok over haar schouders draagt waaraan stoffen hangen. Tussen hen in loopt een zwarte hond zachtjes rond, wat een subtiele levendigheid aan de compositie toevoegt. De achtergrond toont een dromerige zeezicht, de zee en lucht smelten samen in zachte blauwtinten en gedempte groenen, omlijst door de ingewikkelde pandanusbladeren bovenaan. Gauguins kenmerkende dikke penseelstreken en gedurfde kleurgebruik roepen niet alleen de setting op, maar ook een intieme sfeer vol stille kracht en culturele identiteit op.