Het kunstwerk toont een sereen landschap, badend in het zachte, diffuse licht van een bewolkte dag. Brede, expressieve penseelstreken definiëren de vormen van de bomen, waarvan het gebladerte is weergegeven in tinten van diep groen en bruin, in contrast met de lichtere, bijna etherische kwaliteit van de lucht. De bomen aan de linkerkant van het beeld zijn dicht, bijna een donkere, beschermende omhelzing vormend over een pad of open plek die de blik subtiel naar de verte trekt.

Aan de rechterkant opent het landschap zich en onthult een breder zicht op een veld. De kunstenaar gebruikt een gedempt kleurenpalet, dat voornamelijk wordt gedomineerd door aardetinten en grijstinten, waardoor een gevoel van rust en vrede ontstaat. De bijna monochrome kwaliteit van het werk draagt bij aan de meditatieve sfeer, alsof er een vluchtig moment van vrede in de natuur wordt vastgelegd. De lichte vervaging van de verre vormen voegt een gevoel van atmosferisch perspectief toe, waardoor het gevoel van diepte en ruimte wordt versterkt.