De scène ontvouwt zich op een grimmige en verontrustende manier, een getuigenis van de meesterlijke beheersing van de kunstenaar van lijn en schaduw. Een groep figuren wordt gevangen in een moment van hectische activiteit; hun gezichten zijn geëtst met een mengeling van angst en vastberadenheid. De compositie is verontrustend, druk en toch opmerkelijk dynamisch. Een vrouw, met haar arm geheven, zwaait met een bezem, alsof ze iets onzichtbaars wil afweren, een spookachtige verschijning die in de lucht zweeft. Beneden worden verschillende figuren door de bezem weggevaagd. Ik kan bijna de korrelige textuur van de ets voelen, de hardheid van de markeringen die bijdragen aan het gevoel van afschuw.