W tym urzekającym dziele młoda dziewczyna o długich brązowych włosach staje się centralnym punktem, delikatnie czesząc swoje loki; jej łagodny profil emanuje elegancją i spokojem. Miękkie, rozproszone światło podkreśla jej młodzieńcze cechy i rzuca delikatny blask na jej skórę, tworząc poczucie intymności. Tło składa się z bogatych odcieni zieleni i złota, które wirują jak w marzeniu, dodając głębi i nuty surrealizmu do kompozycji. Wygląda jakby istniała w osobnym świecie, pogrążona w swoim spokojnym codziennym rytuale.

Mistrzostwo Renoira w kolorze i fakturze jest tu wyraźnie widoczne; sposób, w jaki miesza pigmenty, tworzy niemal spektralną jasność. Sam ruch pędzla jest płynny, niemal radosny, zapraszając widza, by poczuł rytm jej działań, gdy z miłością dba o swoje włosy. Z każdym ruchem grzebienia widać troskę i wdzięk, które ona ucieleśnia, budząc ponadczasową wiadomość o urodzie, młodości i ulotnych chwilach samotności w życiu. To dzieło nie tylko przedstawia chwilę, lecz przykładnie uchwyca istotę kobiecości i intymne powiązanie pomiędzy dziewczyną a jej rytuałem piękna, skłaniając do refleksji na temat osobistej tożsamości i spokojnej autokontroli.