Dzieło zanurza nas w scenie chaosu i konfliktu; jeździec-oficer, lśniący w swoim mundurze, dowodzi salwą ognia. Kompozycję dominuje dynamiczna przekątna utworzona przez ramię oficera, prowadząca nasze spojrzenie przez rzeź. Widzimy poległych żołnierzy, ciała rozrzucone po ziemi, ich losy dobitnie oddane przez ostry kontrast między światłem a cieniem. Mistrzostwo artysty tkwi w technice akwaforty, gdzie interakcja linii i faktur tworzy poczucie szalonego ruchu i napięcia emocjonalnego. Scena przywołuje namacalny zmysł przemocy i niszczycielskich konsekwencji wojny.