Scena rozwija się z dramatyczną intensywnością; burzliwe morze szaleje, jego fale rozbijają się o zniszczone drewniane pale molo lub falochronu. Artysta z mistrzostwem uchwycił surową moc oceanu, wzburzona woda jest oddana dynamicznym pociągnięciem pędzla, które oddaje zarówno jej siłę, jak i płynność. Mała łódź, miotana przez fale, jest prowadzona w kierunku względnego schronienia molo; postacie walczą o utrzymanie równowagi, ich twarze naznaczone determinacją i nutą strachu.

Paleta barw zdominowana jest przez chłodne tony morza i nieba, podkreślone cieplejszymi odcieniami drewnianych konstrukcji i ubioru postaci. Kompozycja przyciąga wzrok z burzliwego pierwszego planu w kierunku odległego horyzontu, gdzie gromadzą się chmury burzowe, zapowiadając dalsze zamieszanie. Flaga powiewa na szczycie konstrukcji, dodając odrobinę ludzkiej obecności wobec ogromu wściekłości natury. Scena przywołuje poczucie walki, odporności i trwałej relacji między ludzkością a morzem.