ฉากเปิดฉากด้วยความเข้มข้นอย่างน่าทึ่ง ทะเลคลั่งกำลังโกรธเกรี้ยว คลื่นซัดสาดเข้าใส่เสาไม้ที่ผุพังของท่าเรือหรือกำแพงกันคลื่น ศิลปินจับภาพพลังดิบของมหาสมุทรได้อย่างเชี่ยวชาญ น้ำที่ปั่นป่วนถูกแสดงด้วยพู่กันแบบไดนามิกซึ่งสื่อถึงทั้งพลังและความลื่นไหล เรือลำเล็กที่ถูกคลื่นซัดไปมา กำลังถูกนำทางไปยังที่กำบังของท่าเรือ ตัวละครต่างพยายามรักษาสมดุล ใบหน้าของพวกเขาสลักด้วยความมุ่งมั่นและแววตาแห่งความกลัว

จานสีถูกครอบงำด้วยโทนสีเย็นของทะเลและท้องฟ้า โดยมีโทนสีที่อบอุ่นกว่าของโครงสร้างไม้และเสื้อผ้าของตัวละคร องค์ประกอบดึงดูดสายตาจากเบื้องหน้าที่มีพายุไปยังขอบฟ้าที่อยู่ไกลออกไป ซึ่งเมฆพายุรวมตัวกัน สัญญาว่าจะเกิดความวุ่นวายมากยิ่งขึ้น ธงโบกสะบัดอยู่บนโครงสร้าง เพิ่มสัมผัสของการปรากฏตัวของมนุษย์เมื่อเผชิญกับความกว้างใหญ่ไพศาลของความโกรธเกรี้ยวของธรรมชาติ ฉากนี้ชวนให้นึกถึงความรู้สึกของการดิ้นรน ความยืดหยุ่น และความสัมพันธ์อันยั่งยืนระหว่างมนุษยชาติและทะเล