W dziele rozwija się dramatyczna scena, skupiająca się na królu otoczonym wieloma postaciami, które wyrażają szeroki zakres emocji i intencji. Fikcyjny punkt koncentruje się na kobiecie, która wydaje się błagać monarchę o miłosierdzie lub sprawiedliwość. Skrupulatna dbałość o szczegóły postaci i ich wyrazy twarzy wywołują poczucie pilności; napięcie w powietrzu jest niemal namacalne. Jedwabie i bogate tkaniny ozdabiają otoczenie, podkreślając luksusową atmosferę, podczas gdy staranna interakcja światła i cienia jeszcze bardziej podkreśla emocjonalny ciężar chwili.

Artysta wykorzystuje skomplikowaną kompozycję, która prowadzi wzrok widza przez scenę, od autorytarnej obecności króla do poruszającej desperacji kobiety. Monochromatyczna paleta kolorów, wyróżniona głębokimi kontrastami, nadaje ciemny ton, wzbogacając narrację o poczucie powagi. To dzieło ilustruje nie tylko biblijną przypowieść, ale także zaprasza widzów do rozmyślania nad kwestiami sprawiedliwości i władzy, silnie odzwierciedlając zarówno w swoim czasie, jak i w nowoczesnych czasach.