Dzieło uchwytuje moment cichej refleksji. Kobieta, której wzrok jest lekko odwrócony, jest centralną postacią. Ubrana jest w ciemną kurtkę, a jasny zielony szal, ozdobiony delikatnymi motywami kwiatowymi, otacza jej twarz. Artysta stosuje technikę pointylizmu, z niezliczonymi drobnymi kropkami koloru, tworzącymi efekt żywy, niemal mieniący się. Tło to gobelin z błękitów, czerwieni i odcieni innych kolorów, dający wrażenie kwiatowej tapety, co dodatkowo potęguje intymną atmosferę.

Kompozycja jest prosta, a zarazem skuteczna. Postawa kobiety jest zrelaksowana, jej dłoń delikatnie dotyka piersi, przekazując uczucie introspekcji. Użycie światła i cienia jest subtelne, podkreślając kontury jej twarzy i fałdy ubrania. Ogólne wrażenie to spokój i kontemplacja. Pociągnięcia pędzla, choć małe, są pełne życia, nadając obrazowi dynamiczną jakość, jak gdyby światło nieustannie zmieniało się i tańczyło na płótnie. To zaproszenie do zatrzymania się, oddechu i podzielenia się chwilą ciszy.