Portret ukazuje młodą dziewczynę siedzącą z poważnym i uważnym wyrazem twarzy. Artysta używa odważnych kolorów, z dominującym niebieskim kolorem w sukience dziewczyny, kontrastującym z czystym, białym kołnierzem. Tło eksploduje żywymi kolorami; żywe zielone tło spotyka się z ciepłym pomarańczowym odcieniem, gdzie za głową dziewczyny rozsiane są liczne kuliste kształty przypominające kwiaty. Ozdobne, wzorzyste krzesło obejmuje młodego bohatera, a jego kręcone wzory dodają odrobinę kaprysu. Ogólne wrażenie to refleksyjna introspekcja, sugerująca moment cichej refleksji. Umiejętne użycie koloru i formy przez artystę wciąga widza w świat dziewczyny, zapraszając do kontemplacji jej wewnętrznych myśli i uczuć.