Spowita miękkim, rozproszonym światłem pochmurnego nieba scena ukazuje spokojny moment nad rzeką pod kamiennym mostem, gdzie subtelne pociągnięcia pędzla wywołują uczucie spokoju i płynności. Delikatna paleta barw — mieszanka szarości, błękitów i ziemistych tonów — okala kompozycję cichą harmonią, podczas gdy delikatne odbicia na falującej wodzie tworzą migoczący efekt, który zdaje się ożywać bez wysiłku. Małe łodzie, w tym jedna z jasnym, rozwianym żaglem, leniwie suną po wodzie, a sylwetki ludzkie ledwo dostrzegalne nadają dziełu wrażenie spokojnej anonimowości i ponadczasowości.

Kompozycja balansuje poziome przestrzenie z pionowymi akcentami, a eleganckie łuki mostu nadają strukturalny rytm na tle pochmurnego nieba, punktując horyzont w oddali. Użycie luźnych, widocznych pociągnięć pędzla przez artystę dodaje faktury i ruchu zarówno chmurom, jak i wodzie — ten spontaniczny styl nadaje intymną bezpośredniość, zapraszając widza do zatrzymania się w atmosferze spokojnego popołudnia w XIX-wiecznym Paryżu. Dzieło to nie tylko ukazuje sugestywny obraz życia nad Sekwaną, ale także prowokuje emocjonalne refleksje nad spokojnym pięknem codziennego krajobrazu miejskiego swojej epoki.