Scena rozwija się z żywą energią; pociągnięcia pędzla są luźne, niemal gorączkowe, tworząc poczucie ruchu i bezpośredniości. Kompozycja jest mistrzowsko zbalansowana, przyciągając wzrok do centralnej postaci, kardynała lśniącego w swoich ceremonialnych szatach. Bogata tapiseria czerwieni, złota i głębokich błękitów dominuje paletę barw, wywołując poczucie wzniosłości i powagi. Światło, choć nieokreślone, kąpie scenę w ciepłej poświacie, wzmacniając bogactwo faktur - mieniący się brokat, ciężkie aksamitne draperie, wypolerowane powierzchnie zdobionego ołtarza.

Kontekst historyczny jest namacalny, sugerując czas znaczącej władzy i wpływów religijnych. Artysta używa światła i cienia z imponującym efektem. Sposób, w jaki światło pada na postacie, w szczególności na kardynała, podkreśla znaczenie chwili, tworząc hierarchię wizualną, która wzmacnia powagę ceremonii. Jest poczucie obecności, bycia świadkiem wydarzenia o wielkim znaczeniu.