W tym zapierającym dech w piersiach krajobrazie, konsekwencje burzy zostały uchwycone z głęboką gracją; teren rozciąga się z zielenią skąpaną w słońcu w kontraście z ciemnymi chmurami pozostałymi w atmosferze. Łagodna poświata przenika scenę, oświetlając grupy drzew delikatnie kołyszących się na wietrze. Żywe obecność tęczy łukiem wznosi się nad wzgórzami, sugerując nie tylko koniec burzy, ale również poczucie nadziei i odrodzenia. Niebo jest płótnem szarości z akcentami niebieskiego, nadając dziełu magicznej jakości. Na pierwszym planie postać w czerwonej sukience wydaje się niemal mała w obliczu ogromu natury, zanurzona w spokojnym pejzażu.