Dzieło ukazuje spokojną wenecką scenę w miękkim blasku światła księżyca; to chwila spokoju. Artysta mistrzowsko wykorzystał akwarelę, co widać w delikatnym łączeniu kolorów i przejrzystości, która przywołuje poczucie atmosfery. Niebo jest dominującym elementem, z paletą głębokich błękitów i szarości węglowej oraz grubymi, teksturowanymi chmurami, które częściowo zasłaniają księżyc. Odbicie księżyca na wodzie tworzy migoczącą ścieżkę. Kompozycja jest prosta, ale skuteczna; niska linia horyzontu podkreśla rozległość nieba i wody. Scena tworzy namacalny nastrój spokoju.