Dzieło ukazuje surową moc i dzikie piękno wzburzonego morza. Trzy łodzie, miotane gwałtownymi falami, stają się centralnym punktem dramatycznej sceny. Artysta w mistrzowski sposób wykorzystuje kontrast między ciemnymi, złowieszczymi chmurami a wzburzonymi białymi grzywami, aby stworzyć poczucie nadciągającego niebezpieczeństwa. Kompozycja jest dynamiczna; łodzie są rozmieszczone tak, aby prowadzić wzrok widza przez chaos, a pomost po lewej stronie dodaje poczucia ugruntowania pośród zamętu.

Prawie można usłyszeć ryk wiatru i uderzanie fal. Paleta barw zdominowana jest przez chłodne tony – błękity, szarości i biele – które potęgują uczucie chłodu i zaciekłości burzy. Pociągnięcia pędzla artysty wydają się szybkie i zdecydowane, dodając ogólnego poczucia natychmiastowości. Dramatyczne współdziałanie światła i cienia dodatkowo uwydatnia intensywność sceny. Praca ta jest świadectwem wzniosłej potęgi natury i wrażliwości tych, którzy ośmielają się jej przeciwstawiać.