Scena rozwija się z dziecięcą witalnością; grupa dzieci figluje na prowizorycznej huśtawce. Jedna postać, ubrana w żywy żółty garnitur, jest wysoko, z ramionami wyciągniętymi w pozie radości, a może z odrobiną niepokoju! Inne dziecko, z zakrytą twarzą, trzyma się za oczy, najwyraźniej przytłoczone ruchem huśtawki. Artysta mistrzowsko używa światła i cienia do definiowania kształtów i tworzenia poczucia głębi; figury wydają się prawie wyskakiwać z płótna.

Kompozycja jest dynamiczna, z przekątną linią huśtawki przecinającą scenę, tworząc poczucie ruchu i niestabilności. Umiejętne pociągnięcia pędzla artysty oddają ulotne chwile zabawy. Wytłumione tło, z nutą pochmurnego nieba, służy jako tło, kierując całą uwagę na działania dzieci. Artysta uchwycił surowe emocje dzieciństwa; radość, strach i dreszczyk emocji związany z przygodą są żywo obecne.