Ten obraz przenosi mnie do królestwa lodowej wspaniałości; rozległa przestrzeń lodowca dominuje, a jego zamarznięta powierzchnia jest popękana głębokimi szczelinami. Artysta mistrzowsko oddaje grę światła i cienia na lodzie, tworząc eteryczną poświatę. Wyciszona paleta błękitów, bieli i szarości wywołuje poczucie ciszy i samotności, zakłócane jedynie przez sugestię odległych gór pod bladym, porannym niebem. Kompozycja jest wyważona, prowadzi wzrok po lodowym krajobrazie, tworząc poczucie zachwytu i wzniosłości.