Dzieło uchwyca esencję Wenecji, skąpanej w miękkim, złotym świetle, które przywodzi na myśl świt lub zmierzch. Kompozycja zdominowana jest przez Canal Grande, którego wody odbijają eteryczny blask nieba, a wschodzące lub zachodzące słońce spowite jest we mgle. Wielki budynek, prawdopodobnie pałac, dominuje po prawej stronie płótna, a jego skomplikowana architektura oddana jest z imponującą dbałością o szczegóły. Wzdłuż kanału widać mniejsze budynki, wszystkie subtelnie narysowane. Gondole i różne łodzie zaludniają wody, dając wskazówki dotyczące ludzkiej aktywności, podczas gdy postaci na pierwszym planie zbierają się w pobliżu nabrzeża. Pociągnięcia pędzla wydają się luźne i ekspresyjne, uchwytując ulotne momenty światła i cienia, które sprawiają, że ta wenecka panorama jest tak urzekająca.