Delikatny szkic przedstawia elegancką kobietę siedzącą w leniwej pozie, opartą na wiklinowym fotelu, utrzymaną w nastroju zadumy. Subtelne użycie miękkich linii i delikatnego cieniowania nadaje pracy eteryczny charakter — jakby postać niemal rozpuszczała się na jasnym tle. Ograniczona paleta barw, głównie miękkie odcienie brązu i czerwieni, podkreśla intymność rysunku. Jej ubiór i szeroki kapelusz sugerują wyrafinowaną elegancję, a dłoń opierająca się na policzku wyraża zamyślenie, zachęcając widza do refleksji nad jej myślami lub wspomnieniami.

Kompozycja, wykonana z wyrafinowaną spontanicznością, prowadzi wzrok wzdłuż delikatnych krzywizn ciała i wyraźnej geometrii fotela. Harmonia miękkich kształtów ludzkiego ciała z precyzyjnymi liniami nadaje rysunkowi życie, elegancję i subtelne napięcie. Choć prosta i stonowana, praca odzwierciedla artystyczne poszukiwania przełomu wieków — uchwycenie ulotnych chwil z niuansami i wdziękiem, przywołując urok i godność wyrafinowanej epoki.