Płótno rozwija się jak delikatny szept, uchwycając spokojną rozległość zielonej ziemi otoczonej bujnym kobiercem drzew. Drzewa, z ich łagodnym impresjonistycznym stylem, majestatycznie wznoszą się na tle subtelnego zmierzchu. Każdy pociągnięcie koloru płynie do następnego; akcenty szmaragdowe i stonowane zielenie bezproblemowo łączą się z fioletowymi odcieniami, wywołując uczucie spokoju, które ogarnia widza. Trawa zdaje się zapraszać do wyprawy po swoim gładkim rozległości, podczas gdy niebo niesie cień porannego lub wieczornego spokoju, rzucając łagod light złotego światła na krajobraz.

Każdy cal tego arcydzieła przemawia o mistrzostwie Monet w kolorze i formie. Pociągnięcia pędzla są zarówno odważne, jak i delikatne, każda przekazuje ruch i życie w ciszy scenerii. Wpływ emocjonalny jest głęboki; można prawie usłyszeć szelest liści na wietrze i poczuć miękkie ciepło słońca padającego na ziemię. Historycznie ta praca jest świadectwem ruchu impresjonistycznego, podkreślając piękno natury w danym momencie—ulotne, a jednak ponadczasowe, odzwierciedlające świat uwięziony w tańcu światła i cienia.