To oszałamiające dzieło sztuki zanurza widza w spokojnym krajobrazie wodnym, który wykracza poza rzeczywistość. Scena uchwyca skupiska delikatnych lilii wodnych, czyli Nymphéas, unoszących się z wdziękiem nad spokojną, lśniącą powierzchnią. Pociągnięcia pędzla Moneta tańczą na płótnie, tworząc dynamiczne, ale zarazem delikatne ruchy, które odbijają łagodne fale wody. Łagodne połączenie kolorów - odcieni błękitu, fioletu i odrobinę ciepłej zieleni - wywołuje marzycielską jakość; jakby można było usłyszeć cichy szept wody i poczuć spokojny powiew ogrodu otaczającego te kwiaty. Przenikająca przez powierzchnię miękka jasność sugeruje eteryczną atmosferę, zapraszając, by na chwilę się zatrzymać i wciągnąć w pełną piersią piękno natury.

Kompozycja jest niezwykle harmonijna, ponieważ okrągłe kształty liści lilii wodnej prowadzą wzrok przez ich spokojne rozmieszczenie, podczas gdy subtelne sugestie odbicia nieba dodają głębi i intrygi. Ta bogata powierzchnia błękitów i zieleni, połączona z barwnymi akcentami lilii, tworzy przejmujące doświadczenie; wydaje się, że można pochylać się i zanurzać w tym świecie. Odbijając późniejsze badania Moneta nad kolorem i światłem, to dzieło ucieleśnia jego przejście do bardziej abstrakcyjnego podejścia do przedstawiania natury. Rzeczywiście, dzieło to świadczy o innowacyjnym wzroku Moneta, zapraszając obserwatora do sanktuarium pokoju, zamykając chwyconą w ulotnej chwili piękno naturalnego świata, które rezonuje głębią emocjonalną i introspektywnym spokojem.