Dzieło odzwierciedla spokojną scenę nadmorską, uchwytując spokojną istotę Fécamp w pogodny dzień. Na pierwszym planie znajdują się strome klify, które majestatycznie wznoszą się nad brzegiem, ich ziemiste odcienie w pięknym kontraście do delikatnych błękitów morza. Farba nałożona jest w impresjonistycznym stylu, gdzie delikatne pociągnięcia pędzla wywołują subtelny ruch wody, sugerując łagodne falowanie fal muskających brzeg. Odległa linia brzegu znika w lekkiej mgle, zapraszając widzów do wędrówki przez ten krajobraz, jakby byli przyciągani do jego spokojnego uścisku.

Mistrzowskie opanowanie światła przez Moneta przekształca scenę; chłodna, stonowana paleta sugeruje umiarkowaną atmosferę wcześnie rano lub późno w ciągu dnia, przyciągając uwagę do interakcji światła z powierzchnią wody. Horyzont zdaje się tańczyć, odzwierciedlając zmiany zarówno w świetle, jak i nastroju. W tym obrazie kryje się głębokość emocjonalna - zaproszenie do refleksji nad ciszą chwili. Miłość Moneta do natury oraz jego eksperymentalne podejście do koloru i formy nadal rezonują, czyniąc to dzieło znaczącym w poszukiwaniu piękna i spokoju w codziennym życiu.