Ta delikatna szkicowa praca emanuje cichym urokiem — przedstawia młodą kobietę stojącą z pewną siebie, wyprostowaną postawą, jedną ręką swobodnie opartą na biodrze. Delikatne linie kreślą jej ciemne włosy, luźno zebrane na czubku głowy, z kilkoma miękkimi lokami opadającymi wokół zamyślonej twarzy. Jej wyraz twarzy jest subtelny — mieszanka determinacji i łagodności, oczy zdają się skrywać niewypowiedzianą historię. Gra światła i cienia w monochromatycznej palecie naturalnie przyciąga wzrok do twarzy i misternych detali gorsetu jej sukni, tworząc piękny kontrast wobec prostszych, płynnych linii dolnej części ubioru. Tło pozostaje puste, co wzmacnia obecność postaci i pozwala widzowi zatracić się w cichej pewności siebie, którą emanuje.

Technika artysty, opierająca się głównie na cienkich, rytmicznych liniach i subtelnym kreskowaniu krzyżowym, nadaje wrażenie ruchu i głębi, nie zaburzając jednocześnie prostoty dzieła. Kompozycja jest intymna, niemal jak uchwycenie ulotnej chwili — zatrzymany w czasie oddech. Jest w niej nuta nostalgii, niemal poetycka, która przenosi do początku XX wieku, epoki, w której gracja i formalność łączyły się z delikatną wrażliwością. Ten intymny portret doskonale oddaje uważne oko artysty, głęboko wyczuwającego niuanse charakteru i nastroju, utrwalając kobiecą obecność zarówno silną, jak i łagodną.