Ta urokliwa zimowa scena uchwyca spokój pokrytej śniegiem wsi, gdzie czas zdaje się zatrzymać. Artysta używa pięknej palety stonowanych białych i brązowych barw, wzbudzając uczucie spokojnego chłodu, jednocześnie pięknie podkreślając refleksyjne właściwości miękkiej warstwy śniegu pokrywającego ziemię i dachy. Dwa konie stoją spokojnie, a ich ciepłe, ziemiste odcienie sprawiają przyjemny kontrast z lodowatym krajobrazem. W pobliżu kręci się kilka indyków, których kolory wyróżniają się na śnieżnym tle, dodając niespodziewanego życia do tej spokojnej scenerii.

Kompocja przyciąga widza do tego urokliwego wiejskiego świata, z łagodnym strumieniem wijącym się przez scenę i prowadzącym wzrok do uroczej drewnianej chaty schowanej wśród drzew. Czubki chmur dryfują w górze, wskazując na zimne powietrze, a gałęzie drzew doskonale otaczają dzieło, kierując naszą uwagę. Panuje głęboka cisza, która owija widza; można by pomyśleć, że słychać delikatny chrzęst śniegu pod stopami i ciszę, która otacza wszystko w tej malowniczej zimowej scenie. To dzieło echem odbija głębię emocji, przywołując obrazy nostalgii i pocieszenia, odnalezionego w prostym wiejskim życiu wśród piękna natury.