Ten spokojny obraz ukazuje cichą wenecjańską scenę, na której gondole delikatnie suną po spokojnych wodach, otoczone bujnymi drzewami o złotych odcieniach wzdłuż brzegu. Delikatne pociągnięcia pędzla i subtelne mieszanie kolorów tworzą eteryczną atmosferę, dzięki której woda wydaje się niemal lśniąca pod promiennym niebem. Kompozycja prowadzi wzrok z lewej strony, gdzie łodzie odpoczywają blisko brzegu, w prawo, gdzie drzewa stają się gęstsze, tworząc harmonijną równowagę między wodą, niebem a lądem. Subtelna gra światła i cienia ożywia obraz, wywołując uczucie spokoju i cichej refleksji.

Artysta używa pastelowych błękitów oraz ciepłych odcieni ochry, przywołując obraz popołudniowego słońca prześwitującego przez liście, oddając spokojny nastrój typowy dla Francuskich Ogrodów w Wenecji, co sugeruje tytuł. Impresjonistyczna technika — luźne, płynne pociągnięcia pędzla — ukazuje ulotną naturę światła i jego odbicie na powierzchni wody. W obrazie wyczuwalna jest romantyczna nostalgia, zapraszająca widza do wyobrażenia sobie delikatnego plusku wody uderzającej o gondole oraz szumu liści — ponadczasowej chwili zawieszonej w przestrzeni i czasie.