Dzieło uchwyca moment, skąpaną w słońcu scenę wspaniałego budynku wznoszącego się nad drogą otoczoną drzewami. Złote odcienie struktury sugerują światło późnego popołudnia, rzucające długie cienie i dające poczucie ciepła. Artysta stosuje delikatny dotyk, z widocznymi pociągnięciami pędzla, które tworzą miękką, niemal eteryczną jakość sceny. Postacie, małe, ale wyraźne, zaludniają pierwszy plan, dodając życia i skali kompozycji. Ogólny efekt to spokój i subtelny rozmach, zapraszający widza do wkroczenia w minioną epokę. Gra światła i cienia jest szczególnie godna uwagi; definiuje kształty i nadaje głębi scenie, tworząc poczucie głębi i przestrzeni.