Ach, być tam! Scena tryska życiem; słoneczna polana, z postaciami pozornie zamrożonymi w pół śmiechu, w pół ruchu. W centrum kobieta, skąpana w złotym świetle, wdzięcznie zawieszona na huśtawce, jej niebieska spódnica faluje. Artysta mistrzowsko uchwycił sposób, w jaki światło przenika przez liście, rzucając tańczące cienie na ziemię i podkreślając fakturę tkaniny. Obok postaci huśtającej się, inne kobiety i dzieci, mały piesek figlarnie umieszczony na pierwszym planie, z niecierpliwością czekają na swoją kolej. Kompozycja jest wspaniale zaaranżowana, prowadząc wzrok od jednego uroczego szczegółu do następnego. Emocjonalny wpływ jest głęboki; budzi w tobie poczucie niewinnej radości i ulotnej natury dziecięcej zabawy. To spojrzenie na minioną epokę, ponadczasowe święto prostych przyjemności życia. Prawie słychać śmiech odbijający się echem między gałęziami, czuć ciepło słońca na twarzy i przenieść się w beztroski letni dzień.