To dzieło sztuki natychmiast przenosi cię w inną epokę — epokę duchowości i symbolizmu. Młoda kobieta, być może wiejska dziewczyna, stoi z uroczystą łaską na tle sugestywnego tła. Jej nagie stopy uziemiają ją, podczas gdy wydłużony kształt i pionowość kompozycji tworzą niemal eteryczną atmosferę. Jest ubrana w prostą, nieozdobioną suknię; kolory są stonowane — dominują odcienie ziemi, z harmonizującymi odcieniami niebieskiego i brązowego. Artysta używa odważnych, uproszczonych kształtów, prawie jakby rzeźbił postacie z płótna, dodając wszystkiemu rustykalnego uroku.