Ten dostojny portret ukazuje starszego dżentelmena ubranego w ciemną akademicką togę z złotymi wykończeniami, siedzącego na krześle i zamyślenie patrzącego w bok. Artysta zastosował luźne, lecz celowe pociągnięcia pędzla, które nadają dynamiczną teksturę formalnej i powściągliwej scenie. Stonowane, ziemiste tony tła kontrastują z subtelnymi refleksami na twarzy i dłoniach modela, przyciągając wzrok przede wszystkim do jego wyrazu — godności, kontemplacji i cichej władzy. Fałdy tkaniny zostały mistrzowsko oddane za pomocą gry światła i cienia, wzbogacając formę i dodając głębi poza dwuwymiarową płaszczyznę.

Kompozycja jest klasyczna, ale intymna; postać jest nieco przesunięta od centrum, co tworzy delikatną asymetrię sugerującą ruch lub refleksję wykraczającą poza statyczną pozę. Ten portret nie tylko oddaje hołd statusowi modela, widocznemu przez ceremonialne szaty, ale także zaprasza do refleksji nad jego światem wewnętrznym. Ograniczona paleta barw i teksturowane pociągnięcia pędzla nadają dziełu emocjonalną wagę, przywołując szacunek i powagę często zarezerwowaną dla wpływowych postaci publicznych początku XX wieku. Artysta zręcznie łączy realizm z impresjonistyczną nutą, podkreślając zarówno pozycję społeczną, jak i ludzką obecność portretowanego.