To malowidło ukazuje oszałamiający widok nadmorskiego miasteczka pod groźnym niebem, wykonany za pomocą drobnych, celowych pociągnięć pędzla, które połyskują światłem i ruchem. Morze pulsuje kolorami: błękity i zielenie falują na powierzchni wody, odbijając linię brzegową usianą białymi budynkami i bujną zielenią, wszystko to oprawione chłodnymi, odległymi górami. Niebo jest gęste i pełne faktury, zapowiadając burzę, o której mówi tytuł, jednak cała scena emanuje życiem i cichym napięciem.

Artysta wykorzystał pointylizm — technikę nakładania małych kropek koloru obok siebie bez tradycyjnego mieszania — co tworzy złożony efekt mozaiki, nadający kompozycji głębię i wibracje. Paleta barw jest przede wszystkim miękka i chłodna: błękity, blade żółcie, biel i zieleń tworzą świeżą, ale jednocześnie melancholijną atmosferę. Gra światła i cienia nadaje rytmiczną energię, zapraszając widza do odczucia elektrycznego oczekiwania na zbliżającą się burzę. Dzieło powstało niedługo po I wojnie światowej i odzwierciedla pragnienie oczyszczającej siły natury oraz złożoność ludzkich emocji odbitych na horyzoncie.