Dit schilderij toont een adembenemend uitzicht op een kustplaats onder een dreigende lucht, uitgevoerd met kleine, bedachtzame penseelstreken die glinsteren van licht en beweging. Het zeegezicht trilt van kleur: blauwen en groenen golven over het wateroppervlak, reflecteren een kustlijn bezaaid met witte gebouwen en weelderig groen, omlijst door verre, koele bergen. De lucht is dicht en gelaagd, suggereert de onweersbui die de titel aangeeft, maar het hele tafereel pulseert van leven en stille spanning.

De kunstenaar gebruikt pointillisme — een techniek waarbij kleine kleurpuntjes naast elkaar worden geplaatst zonder traditionele menging — wat een ingewikkeld mozaïekeffect creëert dat diepte en vibratie aan de compositie geeft. Het kleurenpalet is voornamelijk zacht en koel, met blauw- en lichtgele tinten die verweven zijn met wit en groen, wat een frisse maar toch melancholieke sfeer schept. Dit spel van licht, schaduw en subtiele contrasten brengt een ritmische energie voort die de toeschouwer uitnodigt de elektrische verwachting van een naderende storm te voelen. Dit werk, gecreëerd kort na de onrust van de Eerste Wereldoorlog, belichaamt het verlangen naar de reinigende kracht van de natuur en de complexiteit van menselijke emoties die in de horizon weerspiegeld worden.