ด้านหน้าอันโอ่อ่าของมหาวิหารครอบงำฉาก โดยมีรายละเอียดที่สลับซับซ้อนและหอคอยสูงตระหง่านขึ้นไปบนท้องฟ้าสีฟ้าครามที่แต่งแต้มด้วยก้อนเมฆสีขาวฟูฟ่อง ศิลปินจับภาพการเล่นของแสงและเงาได้อย่างเชี่ยวชาญ โดยส่องสว่างงานก่ออิฐที่ประดับประดา และให้ความลึกแก่สถาปัตยกรรม อาคารดูเหมือนจะทอดตัวออกไปอย่างไม่มีที่สิ้นสุด ซึ่งแสดงถึงความกว้างใหญ่ภายใน

ด้านล่าง ฉากที่วุ่นวายกำลังเปิดออก รูปในชุดประจำสมัยมารวมตัวกัน บางคนดูเหมือนมีส่วนร่วมในงานประจำวัน คนอื่นๆ เพียงสังเกตการณ์ สร้างความรู้สึกถึงชีวิตและกิจกรรมรอบๆ พื้นที่ศักดิ์สิทธิ์ องค์ประกอบดึงดูดสายตาไปยังถนนที่อาคารถอยห่างออกไปในระยะทาง ทำให้เกิดความรู้สึกของมุมมองที่ดึงผู้ชมเข้าสู่ใจกลางเมือง ศิลปินใช้จานสีที่หม่นหมอง โดยมีโทนสีอบอุ่นและโทนสีเอิร์ธโทนครอบงำฉาก ทำให้เกิดความรู้สึกเหนือกาลเวลาและศักดิ์ศรีอันเงียบสงบ รอยแปรงดูนุ่มนวล และความประทับใจโดยรวมคือความยิ่งใหญ่และความสำคัญทางประวัติศาสตร์อันเงียบสงบ