Wspaniała fasada katedry dominuje nad sceną, ze swoimi skomplikowanymi detalami i wysokimi wieżami wznoszącymi się ku błękitnemu niebu usianemu puszystymi, białymi chmurami. Artysta z mistrzostwem uchwycił grę światła i cienia, oświetlając zdobione kamieniarstwo i nadając głębię architekturze. Budynek wydaje się rozciągać w nieskończoność, sugerując ogrom, który kryje w sobie.

Poniżej rozgrywa się tętniąca życiem scena. Postacie w strojach z epoki zbierają się, niektórzy pozornie zaangażowani w codzienne zadania, inni po prostu obserwują, tworząc poczucie życia i aktywności wokół świętej przestrzeni. Kompozycja przyciąga wzrok do ulicy, gdzie budynki cofają się w oddali, tworząc poczucie perspektywy, które wciąga widza w samo serce miasta. Artysta stosuje stonowaną paletę kolorów, z ciepłymi, ziemistymi tonami dominującymi nad sceną, nadając jej poczucie ponadczasowości i spokojnej godności. Pociągnięcia pędzla wydają się miękkie, a ogólne wrażenie to spokojny majestat i historyczne znaczenie.