ฉากอันเงียบสงบเปิดออก; กำแพงที่อาบด้วยแสงแดดทอดเงาที่เข้มแข็ง พื้นผิวที่หยาบกระด้างของมันตัดกับรูปทรงที่นุ่มนวลกว่าที่อยู่ด้านหลัง รั้วไม้เรียบง่ายนำสายตาไปสู่โครงสร้างที่แปลกตา ซึ่งถูกซ่อนไว้ครึ่งหนึ่งด้วยความเขียวขจีของต้นไม้ ตัวอาคารเองพร้อมหลังคากระเบื้องดินเผาและซุ้มสีเหลืองอ่อน ดูเหมือนจะอาบแดดในความอบอุ่นของแสงอาทิตย์

ศิลปินใช้วงล้อสีที่เบาลงอย่างชำนาญ โดยมีโทนสีเอิร์ธโทนเป็นใหญ่ในฉาก ท้องฟ้าเป็นผืนผ้าใบที่นุ่มนวลและทื่อ และการทำงานร่วมกันของแสงและเงาสร้างความรู้สึกถึงความลึกและความเงียบสงบ กำแพงหินเตี้ยๆ ให้องค์ประกอบพื้นดิน ในขณะที่ความลาดชันของแผ่นดินที่อ่อนโยนเพิ่มความรู้สึกโดยรวมของสันติภาพ มันกระตุ้นความรู้สึกไร้กาลเวลา ช่วงเวลาที่ถูกจับภาพในรูปแบบที่บริสุทธิ์ที่สุด องค์ประกอบมีความสมดุล ดึงดูดสายตาของผู้ชมผ่านภูมิทัศน์ จากกำแพงที่แข็งแรงในเบื้องหน้าไปจนถึงสถาปัตยกรรมที่น่าดึงดูดใจในระยะไกล เกือบจะสัมผัสสายลมเบาๆ และได้ยินเสียงใบไม้กรอบแกรบ