ภาพนี้แสดงฉากทุ่งหญ้าอย่างใกล้ชิด ถ่ายทอดช่วงเวลาสงบของวัวแม่และลูกวัวที่ยืนอยู่ในน้ำตื้น สภาพแวดล้อมเต็มไปด้วยโทนอุ่นของสีน้ำตาลและสีเขียวอ่อน แปรงทาสีมีลักษณะหยาบแต่ดูมีเจตนา ช่วยสร้างความรู้สึกเคลื่อนไหวอย่างอ่อนโยนในน้ำและหญ้ารอบดวงสัตว์ ศิลปินเลือกใช้โทนสีที่นิ่มนวลซึ่งสื่อถึงความสงบและอบอุ่น ขณะที่องค์ประกอบภาพจัดให้สัตว์ทั้งสองอยู่ใกล้กันตรงกลางภาพ สื่อถึงความผูกพันระหว่างแม่ลูก และเบื้องหลังที่เบลอช่วยบอกเล่าถึงทิวทัศน์ชนบทที่เต็มไปด้วยความสงบและความเป็นนามธรรม

เมื่อมองใกล้ ๆ จะรับรู้ถึงความตั้งใจของศิลปินที่ต้องการแสดงรูปธรรมของธรรมชาติด้วยความละเอียดอ่อนทางอารมณ์ มากกว่าความสมจริงอย่างแม่นยำ ภาพนี้ดูคุ้นเคยแต่ก็มาพร้อมกับความฝันชวนคิด ชวนให้ผู้ชมไตร่ตรองถึงช่วงเวลาสงบในธรรมชาติและความงามเรียบง่ายในชีวิตชนบท ผลงานนี้ถูกสร้างขึ้นในช่วงกลางทศวรรษ 1880 ซึ่งบ่งบอกถึงการพัฒนาของศิลปะหลังโพสต์อิมเพรสชันนิสม์ ด้วยการเน้นอารมณ์และสีสันมากกว่ารายละเอียด และแสดงให้เห็นวิธีการของศิลปินที่เปลี่ยนแปลงไปในการจับแก่นแท้ของวัตถุผ่านเทคนิคที่สร้างสรรค์และการทาสีที่มีความแสดงออกสูง