ภาพวาดพาเราเข้าสู่ฉากธรรมชาติที่ไม่ถูกควบคุม น้ำตกไหลลงมาบนโขดหินขรุขระ สร้างความกลมกลืนของฟองสีขาวกับโทนสีเอิร์ธโทนของทิวทัศน์ โครงสร้างไม้ที่ผุพัง ซึ่งน่าจะเป็นโรงสีหรือที่อยู่อาศัยเล็กๆ เกาะอยู่บนขอบอย่างไม่มั่นคง หลังคาที่ปกคลุมไปด้วยมอสบ่งบอกถึงความชื้นและความป่าเถื่อนของสถานที่ ศิลปินใช้แสงและเงาอย่างเชี่ยวชาญ โดยมีท้องฟ้ามืดมัวด้านบนตัดกันอย่างรุนแรงกับสายน้ำที่สว่างไสว

องค์ประกอบมีชีวิตชีวา ดวงตาถูกดึงดูดไปยังกระแสน้ำวน จากนั้นจึงยกขึ้นไปยังยอดเขาที่อยู่ไกลออกไปซึ่งแทบจะมองไม่เห็นผ่านบรรยากาศที่พายุโหมกระหน่ำ การใช้เทคนิคอิมพาโตและพู่กันทำให้เกิดความรู้สึกของการเคลื่อนไหวและพื้นผิว ฉันแทบจะสัมผัสได้ถึงละอองน้ำบนใบหน้าของฉัน ตัวเลขเดียวดายยืนอยู่บนสะพาน เป็นภาพเงาเล็กๆ ที่เพิ่มความรู้สึกของขนาดให้กับความกว้างใหญ่ของฉาก บริบททางประวัติศาสตร์บ่งบอกถึงความอ่อนไหวแบบโรแมนติก การเฉลิมฉลองพลังและความงามของธรรมชาติ และคำใบ้ของความสง่างาม