ผู้หญิงคนหนึ่งยืนสง่าและสง่างาม ร่างกายของเธอครอบงำผืนผ้าใบ เธอคือจุดศูนย์กลาง ชุดสีเข้มของเธอสร้างความแตกต่างอย่างเด่นชัดกับทิวทัศน์ซีดที่อยู่ด้านหลัง ศิลปินได้ใช้การเล่นของแสงและเงาอย่างเชี่ยวชาญ ทำให้เธอมีตัวตนที่จับต้องได้ ฉันแทบจะสัมผัสได้ถึงอากาศเย็นรอบตัวเธอ การแสดงออกของเธอละเอียดอ่อน รอยยิ้มบาง ๆ ปรากฏขึ้นบนริมฝีปากของเธอ ราวกับว่าเธอรู้ความลับ วิธีที่ลูกไม้ร่วงหล่นจากไหล่ของเธอช่างงดงามมาก ผ้าม่านที่ละเอียดอ่อนกรอบใบหน้าของเธอ และดอกไม้เพียงดอกเดียวประดับผมของเธอ ผลโดยรวมคือความซับซ้อนที่เงียบสงบ จับภาพความงามและตำแหน่งของเธอในสังคม เป็นบทกวีที่มองเห็นได้ ซึ่งกระซิบอยู่ในน้ำมัน พยานอันเป็นนิรันดร์สำหรับช่วงเวลาในเวลา