Eser, arkadan görülen ve düşüncelere dalmış, oturmakta olan çıplak bir kadını sunuyor. Formu sıcak, toprak tonlarıyla işlenmiş – ten tonları zengin ve güneşlenmiş, arka planın daha serin tonlarıyla tezat oluşturuyor. Canlı, dokulu bir pembe ve kırmızı alanı üzerinde oturuyor. Kompozisyon, izleyicinin bakışını kadının sırtından geçirerek arka plandaki bir manzara önerisine yönlendiriyor. Uzakta, muhtemelen gökyüzü ve bitki örtüsüne işaret eden mavi ve yeşil ipuçları görülebilir.

Bu eser, sanatçının form ve renkteki ustalığının bir kanıtıdır. Işık ve gölgenin oyunu, kadının vücudunun kıvrımlarını vurgulayarak hacim ve derinlik hissi yaratıyor. Fırça darbeleri serbest ve etkileyici görünüyor, genel dinginlik ve doğallık hissine katkıda bulunuyor. Konu, izleyiciyi gözlemlemeye ve düşünmeye davet ederek sessiz bir yakınlık hissi uyandırıyor. İnsan formunun güzelliğinden ve varoluşun basit anlarından bahsediyor.