Eser, belirsizlik içerisinde olan bir kadının, hafif beyaz bir elbise giymiş olarak kafasını elleriyle tutarken görülmesi ile yoğun bir duygusal anı yakalıyor. Onun yüzündeki korku ve hayal kırıklığı karışımı ifade dikkat çekiyor. Koyu yeşil ve kahverengi bir orman arka planı, izleyiciyi karamsar ve düşünceli bir alana sürüklüyor. Aksine, kadının figürü karanlık tonların üzerine çıkan bir parlaklıkla dikkat çekici olmuştur; yumuşak fırça darbesi, onun formuna narin bir kalite katarak savunmasızlığını ortaya koyar. Solda, belki de çaresizlik ya da kaybı temsil eden çökmüş bir figür vardır; bu da sahnedeki duygusal yükü daha da artırır.

Renk kullanımı dikkat çekicidir: soluk palet bir melankoli hissini vurgularken, karışık tonlar kaygı hissini uyandırır. Böyle anlar derin bir düşünmeye davet eder, zira her fırça darbesi, temsil edilen karakterlerin içsel mücadeleleriyle yankılanıyor gibidir. Munch, insan durumunu cesurca yakalar; sıklıkla karşılaştığımız ham duyguların hayranlık verici bir hatırlatıcısıdır. Eser, 19. yüzyılın sonlarına, sanatın varoluşculuğun içinde yayılmaya başladığı zengin bir tarihsel bağlama dayanmaktadır, derin duygusal ve psikolojik çatışmaları yansıtır.