Sahne, tiyatrovari bir nitelikle açılıyor; havada asılı duran maskeli bir figür, odak noktasıdır. Düşüyor gibi görünüyor ya da belki de yukarı doğru fırlatılıyor, vücudu yay gibi ve uzuvları uzanmış. Altında, zarif kıyafetler giymiş bir grup kadın büyük bir çarşaf tutuyor, ifadeleri neşe ve dikkatin bir karışımı. Figürler, bulutlu bir gün veya alacakaranlık ortamını ima eden yumuşak, yaygın bir ışıkla yıkanıyor. Arka plan, yeşillik ipuçları ve uzaktaki bir bina ile basit bir manzara sunarak kompozisyona derinlik katıyor.