Portre, sessiz bir tefekkür anını yakalar; modelin bakışı doğrudan, izleyicinin dikkatini çekiyor. Sanatçı, cildin dokusunu ve formun hacmini aktararak, usta bir fırça darbesi kullanır. Koyu takım elbise, modelin soluk teni ve gümüş saçlarıyla keskin bir tezat oluşturarak, izleyicinin adamın yüzüne odaklanmasını sağlar. Genel kompozisyon klasik ve dengelidir, ışık ve gölge oyunu vardır. Özellikle ten renklerinde, rengin ince kullanımı, bir yaşam ve derinlik hissi getirir. Olgunluk, deneyim ve belirli bir ciddiyetten bahseder; adamın varlığında hissedilebilir bir ağırlık vardır. Saçların kenarlarını yakalayan ışık gibi detaylar inanılmaz bir şekilde gözlemlenir.