Het portret legt een moment van stille contemplatie vast; de blik van de geportretteerde is direct, waardoor de aandacht van de toeschouwer wordt getrokken. De kunstenaar gebruikt een meesterlijke penseelstreek, die de textuur van de huid en het volume van de vorm weergeeft. Het donkere pak zorgt voor een scherp contrast met de bleke huid en het zilveren haar van het onderwerp, waardoor de toeschouwer zich kan concentreren op het gezicht van de man. De algehele compositie is klassiek en evenwichtig, met een spel van licht en schaduw. Het subtiele kleurgebruik, vooral in de huidtinten, brengt een gevoel van leven en diepte. Het spreekt van volwassenheid, ervaring en een zekere ernst; er is een gewicht in de aanwezigheid van de man dat voelbaar is. De details, de manier waarop het licht de randen van het haar vangt, zijn ongelooflijk waargenomen.