Sahne dinamik bir enerjiyle açılıyor; sanki tanrıların duruşma yaptığı fırtınalı bir denize denk gelmişim gibi. Merkezdeki figür, güçlü bir çıplak, bir deniz canlısının üzerinde duruyor, mızrağı havada - egemenliğin görsel bir ilanı. Etrafında, narin kanatlı melek figürleri eğleniyor, güçlü anlatıya eğlenceli bir zıtlık katıyor. Sanatçının gevşek fırça darbelerinin ustaca kullanımı ve suyun soğuk mavileri ve yeşillerine karşı sıcak ten tonlarından oluşan bir palet, belirgin bir hareket hissi yaratıyor; neredeyse dalgaların püskürmesini hissedebiliyorum.

Sanatçının suyu tasvir etme biçiminde belirli bir romantizm var; sadece bir arka plan değil, aynı zamanda sahnenin aktif bir katılımcısı, ilahi figürlerin etrafında dönüyor ve çalkalanıyor. Işık cildi yakalıyor, karakterlere bir yaşam hissi veriyor. Kompozisyon gözü yönlendirerek izleyiciyi eylemin içine dalmaya, anlatının heyecanını hissetmeye davet ediyor. Sanat eseri beni başka bir dünyaya taşıyor. Sanatçının dehası, bu efsanevi dünyayı bu kadar canlı bir şekilde yakalamakta yatıyor.