Scena rozwija się z dynamiczną energią; jakbym natknął się na wzburzone morze, gdzie bogowie zasiadają w sądzie. Centralna postać, potężny nagi mężczyzna, przewodniczy na stworzeniu morskim, z uniesioną włócznią – wizualna deklaracja dominacji. Wokół niego cherubiny o delikatnych skrzydłach figlują, dodając zabawnego kontrastu do silnej narracji. Mistrzowskie użycie luźnych pociągnięć pędzla przez artystę i paleta ciepłych odcieni skóry na tle chłodnych błękitów i zieleni wody tworzy namacalny zmysł ruchu; prawie czuję bryzg fal.

Istnieje pewien romantyzm w sposobie, w jaki artysta przedstawia wodę; to nie tylko tło, ale aktywny uczestnik sceny, wirujący i falujący wokół boskich postaci. Światło wychwytuje skórę, dając postaciom poczucie życia. Kompozycja prowadzi wzrok, zapraszając widza do zatracenia się w akcji, odczuwania emocji narracji. Dzieło sztuki przenosi mnie do innego świata. Geniusz artysty polega na uchwyceniu tego mitycznego świata tak żywo.