Eser, hassas bir anı yakalar: Bir balerin, sakin bir tabloda birbirini yansıtan bir bebekle nazikçe etkileşim kuruyor. Beyaz tütüsüyle duran balerin, düşüncelere dalmış gibi görünüyor, yansıması arkasındaki aynada ince bir şekilde çoğaltılıyor. Sanatçının yumuşak, sessiz renkleri (krem, şeftali ve kahverengi) kullanımı, sakin, neredeyse rüya gibi bir atmosfer yaratır. Kompozisyon dengeli, dansçının formu parçayı sabitlerken, masadaki bebek ve çiçek vazosu hassas detaylar ekliyor. Bu, iç gözlemin bir anı, performanstan önceki bir ara veya belki de dans sanatının kendisi üzerine bir düşünce.