Το έργο τέχνης αποτυπώνει μια τρυφερή στιγμή—μια μπαλαρίνα αλληλεπιδρά απαλά με μια κούκλα, και οι δύο αντικατοπτρίζονται σε ένα ήσυχο tableau. Η μπαλαρίνα, ντυμένη με το λευκό της τούλι, φαίνεται να είναι βυθισμένη στις σκέψεις της, η αντανάκλασή της διπλασιάζεται διακριτικά στον καθρέφτη πίσω της. Η χρήση μαλακών, σιγασμένων χρωμάτων από τον καλλιτέχνη—κρέμες, ροδακινί και καφέ—δημιουργεί μια ήρεμη, σχεδόν ονειρική ατμόσφαιρα. Η σύνθεση είναι ισορροπημένη, με τη μορφή της χορεύτριας να αγκυροβολεί το έργο, ενώ η κούκλα και το βάζο με τα λουλούδια στο τραπέζι προσθέτουν λεπτές λεπτομέρειες. Είναι μια στιγμή ενδοσκόπησης, μια παύση πριν από την παράσταση, ή ίσως, μια σκέψη για την ίδια την τέχνη του χορού.