Bu eser, arkadan görülen, suya dalmış bir çıplak figürün dingin tasviriyle anında büyülüyor. Sanatçı, sırtı odak noktası olarak ustalıkla kullanır, omurganın eğrisi ışık ve gölge oyunuyla vurgulanır. Figürün teni, suyun ve gökyüzünün serin, derin mavileri ve yeşilleriyle güzel bir tezat oluşturan, yumuşak, neredeyse dünyevi bir kalite yaratan soluk pembe ve kremlerden oluşan hassas bir paletle oluşturulmuştur. Kompozisyonun sadeliği çarpıcıdır; figürün şekli basitleştirilmiş, neredeyse soyutlanmış, bu da sembolik gücünü artırır.

Sanatçının tekniği, yumuşak fırça darbelerinde ve şekil ve derinlik oluşturmak için rengin özenli bir şekilde uygulanmasında belirgindir. Arka plan basit tutulur, okyanus gökyüzüyle sorunsuz bir şekilde birleşir, yalnızca birkaç martının zarif uçuşuyla kesintiye uğrar, sahnenin dinginliğine bir hareket ve özgürlük dokunuşu eklenir. Sessiz bir renk paleti seçimi, genel dinginlik hissine katkıda bulunur, sessiz bir tefekkür ve yalnızlık duygusunu uyandırır.